• 190308_Guido_Belcanto_-_Zo_goed_als_alleen__c__Geert_Braekers
  • 190308_Guido_Belcanto_-_Zo_goed_als_alleen__c__Geert_Braekers
wo 15 mei 2019 theater basis € 15 - abo/reductie € 14 - vrijetijdspas € 7,5
schouwburg
Inleiding om 19u15

A CONCERT CALLED LANDSCAPE

VOORSTELLING IS UITGESTELD! // JOSSE DE PAUW

Met spijt in het hart moeten we aankondigen dat de voorstelling ‘A concert called landscape’ van Josse Depauw uitgesteld wordt naar volgend seizoen.

De gezondheid van één van de cruciale makers laat het niet toe het repetitieproces verder te zetten. Josse Depauw ziet de voorstelling als “een typische Josse” voorstelling, helemaal in de lijn van ‘An old monk’ en ‘Werk’ en ziet zichtzelf die alleen maar maken met de vooropgestelde ploeg. Daarom werd beslist om geen vervanging te zoeken, maar om uit te stellen. Een moedige beslissing die het resultaat alleen maar ten goede zal komen.

We houden jullie op de hoogte van de nieuwe datum.

Wie reeds een ticket had, wordt persoonlijk op de hoogte gebracht over de terugbetaling van de tickets.

 

 

 

We hebben ze geteld. De sterren die Josse De Pauw en muzikanten Kris Defoort, Lander Gyselinck en Nicolas Thys in de pers verzamelden voor ‘An old monk.’ Eenendertig! Omdat de wachtlijsten toen onnoemelijk lang waren, verschuiven we voor hun nieuwe samenwerking naar de schouwburg.

“Er was eens een postbode en die verzamelde alles wat ooit gemaakt was en niet mocht verloren gaan. Hij raapte alles op wat nog bruikbaar was. Zijn steeds leger wordende postzakken vulden zich gaandeweg met kromme spijkers, stukjes hout, verloren sleutels, roestend ijzerdraad. Hij had een stalletje achter het huis, bij de waterput. Daar rangschikte hij alles naar grootte en soort. Kromme spijkers werden recht gehamerd en verloren sleutels gingen aan de grote ring. ‘Een verloren sleutel kan toch niet opnieuw gebruikt worden, grootva?’ ‘Nee, jongen, maar ik vind een sleutel zonder slot triestig, daarom mag hij blijven’. Er stond een klein bankje in het stalletje. Een zitje op maat van een zevenjarige. Het was fijn kijken daar, de wild dwarrelende stofdeeltjes die een lichtstraal zochten die door het dakvenster viel, het onverwacht kraken van de balken, en alles zo goed geordend, rustig, overzichtelijk, soort bij soort. Een tempeltje.”

Over hoe je, als je naar het heelal kijkt, het stalletje van je grootvader ziet.

Scenografie en licht Herman Sorgeloos - Productie LOD muziektheater - Coproductie deSingel Antwerpen.