De Spil

Anna en Emilia kwamen tijdens het familiefestival Hagelslag in de herfstvakantie kijken naar de leuke voorstelling ‘Bro’s’. Achteraf mochten ze even backstage voor een interview met acteur, regisseur en schrijver Dimitri Leue. 

“Hallo, wij zijn jullie?” vraagt Dimitri nieuwsgierig. “Ik ben Emilia,” glimlacht het ene meisje, terwijl Anna wat verlegen zegt: “En ik ben Anna.” “Zijn jullie zussen?” vraagt Dimitri. “Tweelingzussen,” klinkt het gelijktijdig. “Tweelingzussen zelfs! Is dat leuk?” vraagt Dimitri. “Soms,” antwoordt Anna, terwijl Emilia hetzelfde echoot. “Wanneer? Op dinsdag?” grapt Dimitri. De zusjes giechelen.
Het ijs is gebroken.
Dimitri: “O ja, hebben jullie vragen voor mij?”  

Wat is de leukste rol die je ooit hebt gespeeld?
Dimitri denkt even na en glimlacht. “In ‘Zingaburia’ mocht ik een bangelijke gast spelen. Dat is natuurlijk ontzettend leuk, toch? Wie wil er nu niet bangelijk zijn? Ik weet niet welk woord jullie gebruiken, maar in Antwerpen is ‘bangelijk’ echt een supertof woord. En ik mocht ook de hele tijd iedereen een boete geven: ‘ellebogen op tafel’: boete! ‘Hup, ellebogen van tafel’: boete. Dat was echt heel leuk.” 

Wou je altijd al acteur worden?
“Vanaf het moment dat ik kon antwoorden op die vraag, zei ik altijd ‘clown’. Ik wilde mensen laten lachen. Op een gegeven moment ging ik naar een toneelvoorstelling kijken. Mijn nonkel is ook acteur, Warre Borgmans, en het was een voorstelling met een beer. 
Superangstaanjagend, groot. En ik was doodsbang, bang, bang ... Na de voorstelling mocht ik backstage, achter de schermen zoals jullie hier nu zijn, en daar lag het kostuum van die beer op een hoopje. Het stelde echt niets voor. Toen dacht ik, ben ik daar bang voor geweest? En toen besefte ik dat je mensen niet alleen kunt laten lachen, maar ook bang, boos of verdrietig kunt maken. Vanaf dat moment zei ik: ik wil toneelspeler worden. Ik was toen negen of zo. Negen, tien. Niet negentien hé. (de meisjes 
giechelen) 

Schrijf je liever of acteer je liever?
“Hmm, euh ... het leuke aan boeken schrijven is dat je helemaal vanaf nul begint, dus je mag alles zelf verzinnen. Maar als acteur vind ik het ook leuk om een zin zelf anders te zeggen en te zien hoe mijn tegenspeler daarop reageert. Dussss... allebei zijn heel leuk, en zonder het een kan het andere niet. Ja, dat is een onmogelijke vraag,” besluit Dimitri. 

Waar haal je jouw inspiratie voor jouw toneelstukken of boeken?
“Dat is een goeie vraag,” antwoordt Dimitri. “Soms, wanneer ik samenwerk met bijvoorbeeld een museum, zoals bij de voorstelling ‘Kameleonie’ (die trouwens in april hier in Roeselare in jullie cultuurhuis te zien is), haal ik mijn inspiratie uit gesprekken met mensen, het bekijken van voorwerpen en het zoeken naar de verhalen achter die voorwerpen. Van daaruit creëer ik dan een verhaal. Of in het geval van de voorstelling ‘Bro’s’ die jullie zojuist zagen, is het verhaal gebaseerd op iets echt in mijn leven: mijn grootmoeder die op sterven lag.” 

Anna en Emilia zijn blij met de antwoorden. Ze glimlachen, mogelijk ook opgelucht, want ze waren behoorlijk zenuwachtig voor hun allereerste interview met een bekende acteur. 
Dimitri sluit het leuke interview met de meisjes af met deze oproep: “Ik hoop dat jullie naar ‘Kameleonie’ komen. Het is echt geweldig, met veel muziek en liedjes die jullie nu al kunnen beluisteren op Spotify.

Het zou fantastisch zijn als de kinderen van Roeselare al kunnen meezingen. Kunnen jullie daarvoor zorgen Emilia en Anna?” 

Beluister hier de liedjes
 
'Kameleonie'
van Dimitri Leue met Tine Embrechts kan je komen zien op zondag 3 maart 2024.